Сцвярджаюць гісторыкі і мовазнаўцы
Што паступова сціраюцца грані нацый
І, нібыта як перажытак,
            аджыць павінна абавязкова
Мова маці маёй – беларуская мова…
Што мне, як імя ўласнае, блізкая і знаёмая,
Што па жылах маіх цячэ
                      і сонным Сажом і Нёманам.

Рыгор БАРАДУЛІН
Вы тут: Главная»Комментарии

Комментарии к статье: Глыбокі шлях

Успаміны – гэта хада па слядах часу. I сляды гэтыя розныя: адны – яскравыя, выразныя, другія – цьмяныя, ледзь бачныя. I ўспаміны гэтыя не менш розныя. У кожнага свая афарбоўка, сваё гучанне, свая значнасць. А яшчэ ёсць успаміны-адтаемнаванні, якія даюць нам магчымасць убачыць перажытае ў нейкім новым выяўленні, з іншай глыбінёй і значнасцю. Успаміны- адтаемнаванні... Іх нямала, калі ўспамінаю Ігара Васільевіча Жука. Многае бачыцца, нібы было толькі ўчора. Вось і першая мая сустрэча з ім, здаецца, была зусім нядаўна, а не больш трох дзесяткаў гадоў назад. Знаёміў нас Аляксей Нічыпаравіч Карпюк, …

Комментариев:0


Пожалуйста, авторизуйтесь для того, чтобы комментировать

Нас считают

Рейтинг@Mail.ru

Откуда вы

free counters
©2012-2019 «ЛитКритика.by». Все права защищены. При использовании материалов гиперссылка на сайт обязательна.