Яшчэ зялёны лёд не хрумснуў.
Яшчэ
   нецалаваных вуснаў
не апаліў
   гарачы хмель.
Яшчэ галінкаю вярбовай,
развёўшы фарбы снегіровай,
мароз малюе акварэль…

Генадзь ПАШКОЎ, 1980
Вы тут: Главная»Комментарии

Комментарии к статье: Глыбокі шлях

Успаміны – гэта хада па слядах часу. I сляды гэтыя розныя: адны – яскравыя, выразныя, другія – цьмяныя, ледзь бачныя. I ўспаміны гэтыя не менш розныя. У кожнага свая афарбоўка, сваё гучанне, свая значнасць. А яшчэ ёсць успаміны-адтаемнаванні, якія даюць нам магчымасць убачыць перажытае ў нейкім новым выяўленні, з іншай глыбінёй і значнасцю. Успаміны- адтаемнаванні... Іх нямала, калі ўспамінаю Ігара Васільевіча Жука. Многае бачыцца, нібы было толькі ўчора. Вось і першая мая сустрэча з ім, здаецца, была зусім нядаўна, а не больш трох дзесяткаў гадоў назад. Знаёміў нас Аляксей Нічыпаравіч Карпюк, …

Комментариев:0


Пожалуйста, авторизуйтесь для того, чтобы комментировать

Нас считают

Рейтинг@Mail.ru

Откуда вы

free counters
©2012-2018 «ЛитКритика.by». Все права защищены. При использовании материалов гиперссылка на сайт обязательна.