Ранней старости одиночество – затянувшийся холод весны.
Что-то хочется и не можется, – вот покоя бы, тишины…
Ночь приходит – заходит без стука. Заходи! Вдруг вдвоем веселей?
Что ломаешься, старая сука, – не напьешься всё крови моей?..

Валерий ГРИШКОВЕЦ, «Ночь одиночества».
Вы тут: Главная»

Записи с тегом ""Дзеяслоў""

«ЛітКрытыка.by» далучаецца да віншаванняў Валерыя Гапеева

11/02/2017 в 11:30 svaboda.org писатели , СБП , "Дзеяслоў" 0

Раман вядомага беларусскага пісьменніка «Ноч цмока» атрымаў станоўчую крытыку на партале. Валерый, несумненна, з’яўляецца адным з вядучых празаікаў Беларусі. Крытыкам и чытачам варта звярнуць увагу таксама на дэбютанта Сяргея Пляскача і яго аповесць «Шоу працягваецца!» Віншуем Валерыя Гапеева з перамогай на адным з прэстыжных беларускіх конкурсаў, дзе прэміі, падобна, не раздаюць. Віншуем усіх пераможцаў. Алесь Новікаў. 10 лютага ў галерэі TUT.BY падчас адкрыцьця VI фэстывалю памяці Міхася Стральцова адбылося ўганараваньне беларускіх паэтаў і празаікаў прэміяй «Залаты апостраф», заснаванай часопісам «Дзеяслоў». Пераможцай у намінацыі «Дэбют» стала Крысьціна Бандурына з апавяданьнем «Гарадзкія ланцужкі». У шорт-лісьце гэтай намінацыі разам зь ёй былі Даша Бялькевіч (зь нізкай вершаў «Кветкі і...

ЛіМаразм-205. Зманлівыя цянёты

16/07/2016 в 19:11 Міхась Южык "Дзеяслоў" , поэзия 0

Мікіта Найдзёнаў прадстаўлены з вершамі ў “Дзеяслове” №77. Прозвішча знаёмае мне па рубрыцы, сустракаўся паэт, здаецца, у “Маладосці”. З біяграфічных звестак відаць, што хлопец не абдзелены сацыяльнай актыўнасцю. Нехта ў 24 гады яшчэ ні рыба, ні мяса, без цара ў галаве, а Найдзёнаў ужо хапаецца за разнастайныя магчымасці творчага праяўлення. Найдзёнаў Мікіта – паэт. Пераможца конкурсу паэтаў падчас «Дзён беларускай і шведскай паэзіі» ў Пінску (2006), лаўрэат прэміі «Залаты апостраф» (2014). Аўтар песень і лідар гурта HURMA. Нарадзіўся ў 1990 годзе ў Пінску. Жыве ў Мінску. Усё гэта пахвальна. І мы абяцаем уважліва разгледзець творчасць паэта. Адзін з вершаў: 30 КОЦІКАЎ Табе праз тыдзень дваццаць тры, А гэта значыць, хутка трыццаць. Таму свой прынцып “толькі з прынцам” Ты лепш трымаеш унутры...

ЛіМаразм-204. Затое на роднай мове

15/07/2016 в 14:13 Міхась ЮЖЫК "Дзеяслоў" , поэзия , СБП 0

Апошнім часам сталі пытацца ў мяне ў каментарах: чаго не знаходзіш для творцаў добрага слова, завошта ўсіх крытыкуеш і пляжыш? Адказваю загадзя ўсім, і на будучыню: па добрае слова пра творцаў – гэта да Галубовіча. Ён вас пашкадуе. У рубрыцы мы разглядаем творы. І калі за паўгода ў “Дзеяслове” выйшла адна публікацыя, якую можна смела назваць паэзіяй, – мы так і робім. Астатнія часта нават да назвы рубрыкі не дацягвалі. Але мы рушым далей (“Дзеяслоў” №77) і сустракаем старога знаёмца Юрку Голуба, вядомага па публікацыях у холдынгу “Звязда”. Голуб Юрка — паэт, журналіст. Аўтар кніг паэзіі «Гром на зялёнае голле», «Дрэва навальніцы», «Векапомнае поле», «Помню пра сябе» і інш. Нарадзіўся ў 1947 годзе ў вёсцы Горны на Зэльвеншчыне. Жыве ў Гародні.

ЛіМаразм-203. Рублёвы Ленін

14/07/2016 в 16:25 Міхась Южык "Дзеяслоў" , СБП 0

Літаратурны беларускі “тусняк”, згуртаваны каля “Дзеяслова”, “Свабоды” і “Літаратурнай Беларусі”, не здатны зірнуць на сябе збоку. А між тым ён нагадвае карыкатуру на літаратурны свет. Чалавек дзесяць тамашніх сілавікоў бесперапынна славяць самі сябе. А масоўка падмахвае. Калі чытаеш “ЛіМ”, то пры ўсім чыноўным глупстве і пошласці, яны хоць імітуюць культурнае жыццё ў Беларусі. Там нешта адбылося. Тут праявілася. Нейкія лісты ў рэдакцыю нават ад чытачоў. Ахопліваюць, адным словам, краіну. Хоць рэальная мэта ўся тая ж – узвялічваць кіраўніцтва секты СПБ. “Літаратурнай Беларусі” ж нешта імітаваць патрэбы няма, яе ніхто амаль не чытае і рапарты ў міністэрствы пасылаць ім не трэба. Памятаеце, як у нумары 118 (які я памылкова назваў у рубрыцы нумарам 25, потым выправіў) мы натрапілі на ўсё тых жа...

ЛіМаразм-202. Многа паэтаў нядобрых і розных

14/07/2016 в 15:19 Міхась Южык поэзия , "Дзеяслоў" 3

Прасякнутую цынізмам творчасць у раздзеле “паэзія” 80-га “Дзеяслова” прадстаўляе Віктар Жыбуль. Вершаў там шмат. І нават зашмат. І ўсе мнагаслоўныя. Жыбуль Віктар – паэт, перакладчык, літаратуразнаўца. Аўтар кніг «Калі ў хаце дыверсант», «Рогі гор», «Прыкры крык», «Дыяфрагма», «Стапеліі» і інш. Нарадзіўся ў 1978 годзе ў Мінску. Жыве ў Мінску. Аднак пэўнае ўмельства рыфмавання прысутнічае. Гэтага не адняць. Толькі мэта паэзіі зусім іншая: не нахабна высмейваць жыццё, а знаходзіць у ім прыгажосць і сэнс вышні. Чаго Жыбулю з такім падыходам да вершаў – не дасягнуць. Гэта чалавек, які насунуў на сябе з ранніх часоў “Бум-бам-літу” маску свавольнага падлетка ды ніяк не зніме дагэтуль. Хоць пара. Віктар Жыбуль, наколькі агучвалася, даўно ўжо бацька. Паэты адвеку імкнуліся да хараства...

ЛіМаразм-201. Чалавечая адэкватнасць

12/07/2016 в 13:06 Александр Новиков "Дзеяслоў" , поэзия 0

Дубоўскі Валеры, немалады паэт, прадстаўлены ў №80 “Дзеяслова”. Дубоўскі Валеры – паэт, выдавец. Працаваў журналістам, кіраўніком у розных беларускіх перыядычных выданнях, дырэктарам выдавецтва «Беларусь». Аўтар кнігі вершаў «На пачатку маўчання». Нарадзіўся ў 1948 годзе ў вёсцы Хацькова на Шклоўшчыне. Жыве ў Мінску. Уступны твор такі: * * * Адмоўніца, ды Не ганьбіцелька, Каханка мая не бясспрэчная, Самасевам твой вырас І выцвіў мак, Як мінуласць Пасля несустрэчы. Роўнаахвотна і раўналежна З табой мы Ці Перасякліся? — Ісціна без пачатку і межаў, Першавобраз Прыдуманай высі. Тут, можа, і прысутнічае філасофія, але паэзія не пасялілася. У першую чаргу – праз сухасць аўтара, нястачу экспрэсіі, наяўнасць неўнармаваных слоў ці канцылярскіх выразаў кшталту “не бясспрэчная”. Мова не бруіць, не...

ЛіМаразм-199. Дуалізм

10/07/2016 в 13:22 Міхась ЮЖЫК "Дзеяслоў" , поэзия , поэты 0

Алег Мінкін прадстаўлены з паэзіяй у №80 “Дзеяслова”. Вершы аб’яднаны ў паэму “Як дагарае свечка”. Біяграфічныя звесткі пра аўтара: Мінкін Алег – паэт, празаік, драматург, перакладчык. Лаўрэат літаратурнай прэміі Таварыства вольных літаратараў «Гліняны Вялес» (2007). Аўтар кніг паэзіі «Сурма», «Расколіна», «Пенаты», кнігі прозы «Праўдзівая гісторыя Краіны Хлудаў». Нарадзіўся ў 1952 годзе ў вёсцы Чарняўка на Хоцімшчыне. Жыве ў Маскве. Як бачна, паэт жыве ў Маскве, таму міжволі адарваны ад дзяльбы дабротаў паміж беларускімі літаратарамі. Не ўказана, дзе ён працуе цяпер, але ясна, што паэзія ёсць у Мінкіна заняткам для душы. Ён не гандлюе вершамі, як у прамым сэнсе слова робяць некаторыя, ужо разгледжаныя намі, аўтары “Дзеяслова”. Таксама не заўважаны Алег Мінкін у якасці перабежчыка з публікацыямі з саюза...

ЛіМаразм-198. За мяжою дабра і зла

08/07/2016 в 09:46 Міхась ЮЖЫК "Дзеяслоў" , псевдооппозиция 1

Падборка твораў Уладзіміра Арлова ў раздзеле “паэзія” (“Дзеяслоў” №80) наводзіць на думку, што літаратар звар’яцеў канчаткова. Я даўно не назіраў за Ўладзімерам, таму гэты рэзкі скачок з яшчэ адэкватнага стану ў прорву прастрацыі мяне засмуціў. Але парушым традыцыю рубрыкі і пачнём здалёк. У тыя часы, калі адзін пляшывы нягоднік размахваў рукамі ды мармытаў мантры аб дэмакратыі, на процілеглым канцы свету, у ЗША, змецілі, што велізарная і ненавісная ім дзяржава пачала даваць трэшчыны. Імгненна былі разасланы ганцы ў розныя бакі гэтай імперыі, найперш на ўскраіны, да так званых малых народаў, каб абуджаць нацыянальны дух, фінансуючы адпаведныя партыі. І тым самым – разарваць імперыю канчаткова, пакуль мечаны здраднік свайго народа не адумаўся, або яго не прыбралі. У той жа час колішні школьны...

ЛіМаразм-197. Красны закутак

07/07/2016 в 17:47 Міхась ЮЖЫК "Дзеяслоў" , поэзия , поэты 0

Што кідаецца ў вочы пры беглым праглядзе ўпершыню разгорнутага “Дзеяслова” №80: 1) зноў, літаральна праз нумар, выступае з прозай Някляеў; 2) майструецца жыццяпіс Някляева некім Сяргеем Шапранам, прычым Някляеў з аўтарам так спяшаюцца, што змяшчаюць яго па меры выхаду з-пад пяра (“незавершаная аўтабіяграфія”) у часопісе, каб потым ужо і кнігай парадаваць; 3) другі гуру, не менш слынны, Арлоў выступае з вершамі; 4) ёсць і Дранько-Майсюк, і Далідовіч (былыя вядучы рэдактар “Мастацкай літаратуры” і галоўрэд “Маладосці” адпаведна); Гэта самае “значнае”. Ёсць таксама і прыкрая з’ява – так званыя перабежчыкі, людзі, што мітусяцца са сваімі творамі паміж СПБ і СПБ. Падкрэсліваю: менавіта творамі, а не працаю, бо да Галубовіча і Федарэнкі, што зарабляюць на хлеб надзённы, якія пытанні? Назавём...

ЛіМаразм-196. Калі не даюць даразвіцца

06/07/2016 в 10:56 Міхась ЮЖЫК "Дзеяслоў" , критика 0

Я ведаю адзіны перыяд у беларускай друкаванай літаратуры найноўшага часу, калі існавала нешта падобнае на сапраўдную крытыку: гэта “ЛЕГАЛізацыя” ў тыднёвіку “ЛіМ”, калі Леанід Галубовіч выступаў на апошняй старонцы з даволі брутальнымі меркаваннямі. Вядома ж, пра крайнюю ступень шчырасці там не было і гаворкі, бо ўблытваўся чалавечы фактар – мог адыёзны крытык пісаць рэзка толькі пра людзей, яму не надта вядомых, ці не вельмі ўплывовых. На "звычайных" жа часта ішоў разнос у пух і пер’е. Памятаю крыўду аднаго рускамоўнага паэта, інваліда з дзяцінства, які выдаў за грошы брата вершы па-руску і саманадзейна перадаў у “ЛіМ”. Крытыка, натуральна, была самая жорсткая. Чалавек меланхалічны і слабы па прыродзе, той паэт дужа перажываў. Але кніга напраўду была досыць бяздарная. Аднак! Ніяк не...

Страница 1 из 2
  • 1
  • 2
  • >>
  • Последняя
  • Нас считают

    Рейтинг@Mail.ru

    Откуда вы

    free counters
    ©2012-2017 «ЛитКритика.by». Все права защищены. При использовании материалов гиперссылка на сайт обязательна.