ЛитКритика.by

Появление журнала «Дзеяслоў» во многом стало реакцией на действия Министерства информации РБ, которое в 2002 году провело реорганизацию литературно-художественных изданий, в результате которой все литературные журналы были лишены права на юридическую, экономическую и творческую самостоятельность и объединены в так называемый государственный литературный холдинг «Літаратура і мастацтва». В знак протеста многие писатели – сотрудники коллективов уволились из редакций. Непосредственно в создании нового издания участвовали Борис ПЕТРОВИЧ (Саченко), Алесь Пашкевич, Михась Скобла, Акулин. Юридическим учредителем стало ОО «Литературный-художественный фонд «Неман». Выходить журнал начал с сентября 2002 года. Зарегистрирован Министерством информации Республики...

В июньском номере журнала «Нёман» главным редактором указан еще Алексей Черота. Теперь он назначен на такую же должность в газету «Літаратура і мастацтва» в связи с уходом Ларисы Тимошик. Похоже, в Союзе писателей Беларуси у прозаиков закончились произведения. Или творцы горбатятся на дачах? В этом номере в разделе «Проза» невзрачный материал Владимира Орлова (не тот, которого оклеветал Н.Чергинец) к 220-летию А.С.Пушкина и миф от Василя Гигевича из Союза белорусских писателей. Напомню, что в 2014-2015 годах особо активно выступала в «Нёмане» Татьяна Шамякина. Она ударилась в мифологию. Рассказывала бы о чем-то неизвестном (хотя, такового, по-моему, нет), но она задушила читателей Гепербореей, ариями, Атлантидой, проталкивала в массы глупую теорию Гуджиева о Луне. В ход пошло четвертое...

Сознательно не обращаюсь к журналу «Полымя» по простой причине – для меня в нем ничего интересного нет. Периодически просматриваю отдельные номера. Например, в сентябрьском номере нахожу рифмовки Михаила Позднякова. Подумал – может, что-то новое у него появилось? Так нет, все та же тема детства и отчего дома. Нарадзіўся я ў сонечнай хаце, Хлебам, песняй спавітай, святой, Абагрэтай рупліваю працай, У вялікай сям’і – дабрынёй. І дубы мне, і клёны шапталі Казкі-мроі радзімай зямлі. З першых год мяне з ложка ўздымалі Промні сонца і ў поле вялі. Это начало первой рифмовки. Стройные рядки, отлаженные рифмы… Отсутствует лишь поэтичность. Даже метафоричность второго четверостишия натянутая, примитивная. Что же дальше? Сирень у дома (затасканная картинка), «поют пчелы золотые». Веселые...

Звездные годы журнала «Полымя» – с 1986 по 2002, когда его редактором являлся Сергей Законников. А как чувствуют себя литературные журналы под контролем приправительственного Союза писателей? И почему традиционный День белорусской письменности напоминает пир во время чумы? Об этом «Свобода» беседует с поэтом Сергеем Законниковым, которому 16 сентября исполняется 70 лет. – Сергей Иванович, еще сто двадцать лет тому назад Оскар Уайльд констатировал: «Раньше стихи писали поэты, а читали их читатели. А теперь читатели пишут стихи, которые никто не читает». В Беларуси сегодня подобная ситуация? – Если брать ситуацию, которая сложилась с литературой, то она...

Школа маладога пісьменніка пры ГА «Саюз беларускіх пісьменнікаў» — адзіны ў Беларусі праект у фармаце creative writing school. Наша Школа не навучыць вас пісаць, але яна дакладна палепшыць якасць вашага пісьма, дасць навыкі напісання тэкстаў розных жанраў і павысіць літаратурную абазнанасць. З 2012 года Школа праводзіць нефармальную адукацыю для дарослых. На практычных занятках з пастаяннымі выкладчыцамі, на лекцыях і майстар-класах найвядомейшых навукоўцаў і літаратараў маладыя, апантаныя літаратурай людзі вучацца чытаць і пісаць прозу, слухаць сябе ды аналізаваць творы калегаў. Мы не ставім асаблівых абмежаванняў па ўзросце: у нашай Школе могуць вучыцца людзі ад 18 гадоў да плюс бясконцасці, з усіх рэгіёнаў Беларусі! У якасці прыемных бонусаў — прафесійнае рэдагаванне вашых тэкстаў...

Сайт Союза писателей Беларуси абсолютно не привлекателен по контенту. Его можно сравнить с дешевой конфетой в дорогой упаковке. Почти два месяца, как Н.Чергинец рассказывает, что «Надо искать героев среди простых людей». Глупость из советского далека. Уже надоел в правом верхнем углу Михась Поздняков. Сайт не стенгазета и не «Доска объявлений». Скоро месяц, как висит на главной странице статья «Жыццё, працягнутае ў вечнасць…» Вот уж действительно – руководитель СПБ думает, что он будет вечность управлять одиозной писорганизацией. На фото видно, что все устали, в том числе Н.Гальперович и М.Поздняков. Внизу страницы снова Чергинец, гипнотизирует меня. Лжец дает отпор лжецам, которых сам и слепил… Редко бываю на сайте СПБ. Зачем сегодня полез на него? Да в этот день в 1984 году ушел из жизни...

Сабраў віншаванні з колькіх крініц. Не густа… Асабліва на сайце СБП, сябрам якога з’яўляецца Анатоль Іванавіч. Алесь Новікаў. «Святкуе 70 год Анатоль Бутэвіч — выдатны пісьменнік, асветнік, культурны і дзяржаўны дзеяч. У 1990-я гады Анатоль Іванавіч быў міністрам культуры і друку, пасля — амбасадарам Беларусі ў Румыніі. І ведаеце, рэдка сустракаецца між чыноўнікаў, каб нават праз 20 год людзі, якія сутыкаліся з ім падчас ягонай «высокай» працы так цёпла і захоплена адгукаліся пра ягоную дзейнасць. Колькі ён паспеў зрабіць за тыя пару «міністэрскіх» год! Рэха тых добрых справаў чуваць дагэтуль, калі то там, то тут чую ад розных людзей, што «калі б не Бутэвіч…» — піша пра юбіляра Глеб Лабадзенка. — Шчыры, сумленны, беларускі...

“І тады ўдарыў бом” — першая персанальная кніга паэта, празаіка і драматурга Міколы Захаранкі, чые творы пачалі з’яўляцца ў друку хоць і адносна нядаўна, але адразу звярнулі на сябе ўвагу не толькі чытачоў, але і прафесійных літаратараў: М. Захаранка — лаўрэат літаратурнай прэміі часопіса “Полымя” (2001), двойчы лаўрэат літаратурнага конкурсу газеты “Звязда” і Саюза беларускіх пісьменнікаў (1999, 2003). Невыпадкова Віктар Казько падчас уручэння Захаранку чарговай літаратурнай прэміі выказаў шчырае недаўменне: “Дзе ён быў дагэтуль? Так бурна ўварваўся ў тэатр, у публіцыстыку, у прозу…” А між тым яшчэ Кім Хадзееў, легендарны беларускі дысідэнт, якога з Захаранкам звязвала цеснае сяброўства, называў двух...

У “Грай-кафэ” 27 красавіка аб’явілі пераможцаў прэміі «Дэбют» у намінацыях “Проза” і “Пераклад”. Адметна, што сёлета журы конкурсу вырашыла не ўручаць нікому прэмію ў намінацыі “Паэзія”. Прэмія “Дэбют” уручаецца пераможцам ужо ў восьмы раз. Яе атрымліваюць, па меркаваннях журы, лепшы пісьменнік, паэт і перакладчык, узрост якіх не перавышае трыццаці пяці гадоў. Сяргей Дубавец, сябар журы прэміі, сказаў, што яго дэбют быў трыццаць пяць гадоў таму: “Я не ведаю, хто якую матывацыю меў, калі пісаў гэтыя кнігі. Нехта, магчыма, хацеў выдаць кнігу. Але што мне, чытачу, да гэтага? Магчыма, нехта хацеў атрымаць грошы. Добрая матывацыя, але што мне да яе? Калі я чытаў кнігі намінантаў на прэмію, то звяртаў увагу на тое, ці намагаўся аўтар здзівіць свет. Гэта насамрэч шчаслівыя выпадкі...

ГА «Саюз беларускіх пісьменнікаў» абвяшчае пра пачатак прыёму творчых прац на конкурс «Экслібрыс», які сёлета прысвечаны 100-годдзю Беларускай Народнай Рэспублікі. Запрашаем да ўдзелу аўтараў і аўтарак ва ўзросце да 35 гадоў, якія пішуць творы на гістарычную тэматыку ў паэзіі, прозе, эсэістыцы, драматургіі. Увага: да разгляду прымаюцца толькі тэксты, не апублікаваныя ў друку. Абмежаванні па аб’ёме: на разгляд прымаюцца творы аб’ёмам да 1 аўтарскага аркуша (40 тыс. знакаў з прабеламі – для прозы і эсэістыкі; 700 радкоў для паэзіі). У журы штогадовага літаратурнага конкурсу “Экслібрыс” сёлета ўвайшлі Уладзімір Арлоў, Ірына Багдановіч, Валерый Герасімаў, Вольга Іпатава і Анатоль Сідарэвіч...