Вера Федоровна спустилась на этаж ниже... и вдруг увидела: …солдаты в голубых беретах несли что-то тяжелое.
«Десантники, как мой Коля, – подумала она, и тут страшная догадка, словно молния, ослепила ее. – Так это же гроб, цинковый гроб! Нет, нет, это не ко мне… Это к кому-то другому!!!».
В этот момент офицер ступил на лестничную площадку и увидел Веру Федоровну. Некоторое время он печально смотрел на нее и, ничего не говоря, снял фуражку.

Николай ЧЕРГИНЕЦ, "Сыновья".
Вы тут: Главная»

Записи с тегом ""Полымя""

Оказывается, в теплые края отлетают не только птицы...

01/08/2017 в 18:31 Алесь Новікаў журналы , "Полымя" 0

Былая слава журнала «Полымя» давно почила в бозу. Похоже, к этой бозе уверенно движется и сам журнал. Мне интересно знать – сколько еще сможет выдержать государственная машина, которая нынче работает натужно? Когда государственные мужи поймут, что «пуляют» деньги в пропасть? И, самое главное, когда редакция журнала перестанет издеваться над литературой? Поводом для минорного настроения послужило знакомство с №7 журнала за этот год. Уже по оглавлению все ясно: обычная серость от массированного краеведения до «Голосов мира», где без зазрения совести с пушту (!) переводит Ирина Кочеткова. Плевок читателям с первого же материала: в рубрике «Проза» с записками выступает Владимир Степан. Послушайте, господа редакторы, понятие «проза» относится к художественной литературе. Т.е., проза – это форма...

Литература и пустышки

25/09/2016 в 11:13 Александр Новиков "Полымя" 4

Думаю, многие читатели видели «домики» ос – осиные гнезда. Это уникальные «строения» очень тонкой работы. Так вот, в "домиках" происходит великое таинство – зарождается и развивается по своим законам жизнь. Но приходит время, осы покидают гнездо, и разлетаются для создания новых очагов жизни, продолжения своей цивилизации. А "домики" становятся пустыми. Однако они так и остаются – осиными гнездами. Один из читателей (аноним Дзьмітры) меня спрашивает – «Аляксандр, чаму вы не разглядаеце часопіс «Полымя». Моўны бар'ер?» Конечно, мова здесь ни при чем. Я достаточно свободно владею белорусским языком. На портале есть немало критических статей, отзывов о произведениях писателей, которые публикуют в «Полымі», «Дзеяслове», газете «ЛіМ»… Есть мои переводы с мовы...

Юбілей Сяргея Законьнікава - 70 год

16/09/2016 в 09:20 Міхась Скобла СБП , "Полымя" 0

Зорны час часопісу «Полымя» — 1986-2002 гады, калі ягоным рэдактарам быў Сяргей Законьнікаў. А як пачуваюцца літаратурныя часопісы пад кантролем прыўладнага Саюзу пісьменьнікаў? І чаму традыцыйны Дзень беларускага пісьменства нагадвае баль падчас чумы? Пра гэта — у гутарцы з паэтам, якому 16 верасьня спаўняецца 70 гадоў. — Сяргей Іванавіч, яшчэ сто дваццаць гадоў таму Оскар Уайльд канстатаваў: «Раней вершы пісалі паэты, а чыталі іх чытачы. А цяпер чытачы пішуць вершы, якія ніхто не чытае». У Беларусі сёньня падобная сытуацыя? — Калі браць сытуацыю, якая склалася зь літаратурай, то яна нейкім чынам парадаксальная. У савецкі час, помніцца, быў бум на тоўстыя часопісы. Літаратура даходзіла да чытача празь іх, вершы паэты чыталі нават на стадыёнах...

Поэтика симфонического типа философско-медитативного лироэпоса в белорусском дискурсе в направлении оксиологического вектора

01/09/2016 в 11:26 Александр Новиков "Полымя" , критики 0

+БЕЛ Уважаемый читатель, не стоит «переваривать» название материала. Это, как кто-то догадался, сумма цитат из «научного» материала Ирины Шевляковой, опубликованном в журнале «Полымя» №2 за этот год. С февраля месяца в редакции, наверное, думали – публиковать эту работу ученого литератора, или нет? Я, как часто делаю в последнее время (меня к этому побудил опыт газеты «Наша Ніва») перевел статью на русский язык, чтобы как можно большая аудитория познакомилась с уникальным по многим параметрам материалом...

ЛіМаразм-180. Памірыліся

19/06/2016 в 15:08 Міхась ЮЖЫК "ЛіМ" , "Полымя" , "Нёман" , скандалы 1

Часопіс “Нёман” апошніх гадоў нагадвае двайніка “Полымя” – тыя самыя сакратары ды рэдактары ў белых рускіх касаваротках прэзентуюць краіне творчасць сваю. І не выб’еш адтуль іх, не выкурыш. Той самы Алесь Бадак, чыя аповесць змешчана ў №4 за 2016 год, ідучы з кампаніяй да ўлады ў новаствораны холдынг, дэклараваў, што цяпер будзе ўсё па праўдзе, па справядлівасці, што, маўляў, старыя літаратары ўжо выпісаліся і чакае ён слова ад маладых. Маладым, маўляў, дарога зялёная. Аднак праходзіць якіх 13 гадоў – і роўна тыя самыя, толькі на адпаведны тэрмін пастарэлыя, сакратары ды рэдактары не саступаюць ужо ў “Полымі” ды “Нёмане” ні пядзі маладым талентам. Выхаваныя пры СССР, мэтры нашы літаратурныя маюць надзвычай моцную псіхіку, і цягацца ў рэдакцыі яны не стомяцца аніколі, да самай лядачай...

ЛіМаразм-179. Вагон кранецца, а перон застанецца

18/06/2016 в 15:45 Міхась ЮЖЫК чиновники от литературы , "Полымя" 0

Ёсць у мяне, спадарства, адно нязручнае пытанне да высокіх начальнікаў: калі нарэшце нашы часопісы пяройдуць да аналізу твораў сучаснай беларускай літаратуры, а не будуць займацца пералівам з аднаго трэснутага збана ў другі – валэндаючыся з літаратурай савецкіх, даўно аджытых часоў, з пісьменнікамі, што састарэлі дазвання? Калі?.. Прывяду ўрывак з раздзела “крытыка і літаратуразнаўства” №5 “Полымя” за 2016 год. Адзіны артыкул Серафіма Андранюка “Яго лёс – літаратура”. Вось на што траціць сілы і бясцэнную плошчу аўтар: Яго – гэта Барыса Сачанкі. Літаратурай ён жыў, літаратура жыла ў ім. І гэта не толькі сама творчасць – проза, публіцыстыка, эсэістыка. Гэта ўсёпаглынальная любоў да кнігі, гэта самы актыўны ўдзел у літаратурным жыцці краіны, выключная ўвага да нацыянальнай (і не толькі) літаратурнай...

Переводчики, паразитирующие на литературе и бюджете

17/06/2016 в 20:30 Александр Новиков "Полымя" , поэзия , переводы 0

Понятно, что заглавие относится не ко всем переводчикам. Не относится к тем, кто знает иностранные языки (как правило, имеют соответствующие дипломы) и переводят с тех языков, которыми владеют в совершенстве. Я речь всегда веду о переводческой «литплесени», тех, у кого нет совести. Они молотят, как говорят, с «подстрочников». Но, позвольте, подстрочник – это уже перевод, дословный. Переводить поэзию тяжело даже с родственных языков. Постоянные читатели в этом осведомлены, благодаря сравнительному анализу, например с белорусского на русский. Сравнения периодически проводятся на портале. Конечно, для точности перевода поэзии лучше, если переводчик проживал в стране, язык которой знает. То, что является поэзией в некоторых других странах, например, в Японии, Китае, Киргизии и др., может не являться ею...

ЛіМаразм-177. Літаратурнае стойла

16/06/2016 в 13:09 Міхась ЮЖЫК "Полымя" , проза , критика 0

У гэтым выпуску хочацца крыху адысці ад паэзіі ды падарыць чытачам, якія “Полымя” не разгортваюць гадамі, уяўленне аб празаічных і крытычных публікацыях №4 2016 года. Як мы ўжо пазначалі, раманаў у “Полымі” не бывае амаль. Гэтую плошчу запаўняюць або так званай малафарматнаю прозай, або дзённікавымі запісамі, якія, напрыклад, Віктар Шніп выдае за раман (будзе ў №5-2016). Раіса Дзейкун, што нарадзілася ў вёсцы Партызанская ў 1954 годзе, нясе нам згадкі пра вёску ж. Пачатак такі: Як i спрадвеку, вёска рыхтавалася да Вялiкадня – галоўнага веснавога свята. Гаспадары-мужчыны свежавалi парсюкоў... Жанчыны былi заняты iншым. Хаты да Паскi, так на Палессi называюць Вялікдзень, павiнны былi зiхацець чысцiнёю – каб жа суседзi не абгаварылi, а госцi пахвалiлi, ды самiм было ўтульна i радасна сустракаць Вялiкi святы...

ЛіМаразм-176. Не будзем спяшацца

15/06/2016 в 14:17 Міхась ЮЖЫК "Полымя" , поэты , поэзия 0

У “Полымі” апошніх гадоў выпадковых людзей не друкуюць. Вось і публікацыя Іны Фраловай (№4, 2016) гэта пацвердзіла. Біяграфічныя звесткі такія: Фралова Іна Мікалаеўна нарадзілася 6 жніўня 1972 года ў Мінску. Скончыла Мінскі дзяржаўны педагагічны ўніверсітэт імя М. Танка (1996), працавала ў сістэме адукацыі. Зараз – супрацоўнік Мінскага гарадскога аб’яднання Саюза пісьменнікаўБеларусі. Аўтар двух паэтычных зборнікаў: «Чакаю першы снег» (2011) і «Там усветлых барах» (2012). Адбор у гэтым часопісе даўно вядзецца не па мастацкім узроўні творцаў, а па тым, хто дзе сядзіць, хто з кім сябруе ці нават начуе. Давайце ж разгледзім наступны верш аўтаркі:

ЛіМаразм-131. Гном памерамі з шар зямны

23/04/2016 в 19:29 Міхась ЮЖЫК, вядучы рубрыкі "Полымя" , писатели 0

У №7 “Полымя” за 2015 год змешчаны мемуары мастака Адама Глобуса пра вучэльню, дзе яму выкладалі маляванне за савецкім часам. Калі чытач паспадзяваўся, што гэта будзе нарыс пра час з усімі яго адметнасцямі, то ён расчаруецца. Гэта аповед аўтара – пра веліч уласнай асобы. У мастацкім жа плане аповед нагадвае школьнае сачыненне на тэму “як мы з класам у тэатр хадзілі”. Прычым пісаў гэта даволі бесталковы свавольны вучань. Аднак вернемся да аналізу, які выйдзе за рамкі літаратурнага і наблізіцца да сапраўднага псіхааналізу. Звярні ўвагу, дарагі чытач, колькі ў прыведзеным ніжэй уступным абзацы тэксту мастак змясціў выразаў “я” і “мне” ў розных варыяцыях. Малюнак алоўкам і жывапіс акварэллю я здаў лёгка. Нават не перажываў за гэтыя нацюрморты. У сёмым і восьмым класе я па тры разы на тыдзень маляваў і пісаў

Страница 1 из 4
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • >>
  • Последняя
  • Нас считают

    Рейтинг@Mail.ru

    Откуда вы

    free counters
    ©2012-2017 «ЛитКритика.by». Все права защищены. При использовании материалов гиперссылка на сайт обязательна.