Яшчэ зялёны лёд не хрумснуў.
Яшчэ
   нецалаваных вуснаў
не апаліў
   гарачы хмель.
Яшчэ галінкаю вярбовай,
развёўшы фарбы снегіровай,
мароз малюе акварэль…

Генадзь ПАШКОЎ, 1980
Вы тут: Главная»Рубрики»Литература»ЛіМаразм

"Каб вочкам кветкі ўздоўж зямлі // Упасці мне на крок маленства..."

11/06/2017 в 16:22 Алесь Новікаў псевдопоэзия , "ЛіМ" 2

(+РУС). Хацеў быў расказаць коратка пра змест апошняга нумару газеты «ЛіМ», але спатыкнуўся аб падборку вершаў Вікторыі Смолкі. Цікава, хто за ёй стаіць? З імем гэтай «паэткі» звязаны невялікі скандал – «Анатолий Брусевич разбушевался». Вершы падборкі проста не падлягаюць крытыцы – гэта небяспечна для псіхічнага здароўя. Звярніце ўвагу на метафары. Як яны нараджаюцца? Што за мінор такі? Адзін верш выдзелены – з падборкі ён самы бясталентны – і пазначана: «Конкурс «Першацвет». Атрымліваецца – чым мацней стараецца аўтар рыфмовак, тым горш атрымліваецца. Вядома, паэзію В.Смолка не пакіне. Ды і навошта? Бо яе публікуюць у «ЛіМ»! Зараз гэта ўзровень газеты і таленавітыя паэты тут практычна не сустракаюцца. Можа, ім сорамна даваць свае творы ў газету, якая страціла свой твар?..

ЛіМаразм-334. Дзіцячы садок

22/01/2017 в 16:07 Міхась ЮЖЫК критика , критики 0

Калі чытач заўважыў, я апошнім часам рэдка завітваю ў крытычную ці публіцыстычную часткі беларускіх выданняў. Каб зусім не ашалець ад тамтэйшага глупства. Гэта ў мяне ўжо фобія. Характар мой нястрыманы, і прамаўчаць не змагу. Таму абыходжу за кіламетр нашых філосафаў літаратуры. Але зрэдку трапляю туды, ці то выпадкова, ці то нясе нялёгкая. Вось і сёння заўважыў у раздзеле “крытыка” №2 “ЛіМа” за 2017 год артыкул вядомага тэарэтыка літаратуры Таццяны Шамякінай, дачкі нашага ардэнаносца і сцяганосца, сталінскага лаўрэата. Таццяна Іванаўна Шамякіна (нар. 8 кастрычніка 1948, Мінск) – беларускі крытык, літаратуразнавец, перакладчык. Доктар філалагічных навук (2001). Навукоўцу ад літаратуры, як бачна, 68 гадоў. Кожнаму б такую сацыяльную актыўнасць у паважаным узросце. Бо артыкуламі Шамякінай...

Об аВРУтинщине в литературе

12/01/2017 в 14:52 Алесь Новікаў сокровенное 0

К написанию этой статьи меня подтолкнуло несколько факторов. Главный – грязный пасквиль нашего пиита Анатолия Аврутина, состоящий более чем на три четверти изо лжи и домыслов, на сайте «Росписатель», который тут же опубликовали и на ресурсе СПБ, основном моем пиарщике. «Глазастый» Петр Карандей нашел стихотворение пиита, строки из которого я вынес в эпиграф. Аврутин прямо, ничтоже сумняшеся, утверждает ложь своим принципом жизни. От этого принципа он не отступает ни на шаг, все спасает свою плоть за счет лжи и унижения достоинства других. От кого или чего спасает? Коротко расскажу хотя бы о нескольких книгах, к изданию которых приложил руку пиит, Пушкин наш. Кстати, с образом Пушкина тоже ложь, с которой Аврутин сросся бесповоротно. О книге Владимира Гниломёдова «На рубеже времен»...

Мотня белорусской литературы

08/11/2016 в 11:14 Алесь Новікаў обзоры 1

Продолжает радовать мы-критик. Похоже, и это звание уже следует изъять и оставить «настаўнік мовы». Взяли бы его редактором-консультантом в холдинг и решились бы многие проблемы. Как языковед он сильный специалист. Правда… Давно пора отойти от критики о использовании в поэзии «ў» и «у», а именно – их замены. То же касается «i» и «й». Это поэзия. Смысл такой прием не изменяет. Подобное не редко в поэзии, в том числе и у великих поэтов – для сохранения ритма изменяются ударения. С утра сегодня получил заряд положительных эмоций – посмеялся вволю со следующего перла в последнем «ЛіМаразме»: А мы тут чым можам дапамагчы? У дваццаты раз рэкламаваць Макарэвіча, які гадоў 30 сядзеў на беларускім радыё і сам сябе высоўваў? Ці не замнога ад мяне жадаюць? Усё-ткі асноўная задача рубрыкі – рушыць...

Комичный мы-критик разбушевался

09/10/2016 в 15:12 Александр Новиков чёртешо 9

Михаил Южик не только продал душонку Дьяволу и СБП, но и, похоже, у него что-то случилось с головой. Ему скучно в своем ЖЖ вместе с националисткой Светланой Софиной, так он решил скандал затеять. Я не скандалист. Пиши, только не перевирай. Хотя, Дьявол не допустит иного поведения. Посвящаю эпиграмму комичному (одновременно от слов «кома» и «комик») мы-критику, настаўніку мовы: С трудом, через ЖЖ, Рождался критик. Однако травмы головы снести не смог И отдал душу Сатане. ... Даже «ЛитКритика» ему не помогла... Я перенес тяжелую артиллерию Н.Чергинца и его подельников, так что потуги М.Южика для меня как слону дробина. Теперь у В.Гришковца, которого мучают мои образования, появился соратник. Одна только заковыка – Валерий, получается, не белорус. А кто? У беларускамоўным асяроддзі...

Рука ўсёмагутная

18/09/2016 в 19:47 Міхась ЮЖЫК критика , холдинг 2

Чытачы, якія пачыналі са мной рух ад першага выпуску рубрыкі, павінны памятаць, што стартавалі мы з тыднёвіка “ЛіМ”, надаючы асаблівую ўвагу яго справаздачам ад СПБ і зместу рубрыкі “крытыка”. Выявілася вельмі хутка, што справаздачы ліпавыя, а крытыкі няма. Роўна як і паэзіі. Адсутнасць апошняй вынікала з дзвюх першых прычын. Тамашняя крытыка, калі і з’яўлялася рэдка, то абслугоўвала сілавікоў Касты. Яна выклікала, прыкладам, такую рэакцыю “ЛіМаразма”: На наступнай старонцы “крытыкі” “ЛіМ” працягвае ўпарта, напорыста, нахабна, я б нават сказаў, пхаць у жывыя класікі жывога графамана – акадэміка Гніламёдава. На гэты раз дабрадзеем выступае нехта Анатоль Трафімчык, які літаральна заходзіцца эпітэтамі: “Бліскуча і даходліва, з прымяненнем простых пераканальных аргументаў аўтар адлюстроўвае сутнасць...

Унікальная кніга

17/09/2016 в 10:58 Міхась ЮЖЫК метки не заданы 0

З некаторых пор Уладзімір Саламаха стаў крытыкам. Прынамсі ў гэтай рубрыцы “Полымя” выходзяць яго артыкулы. Так і нумар 7 года 2016 ад Н.Хр. парадаваў рэцэнзіяй Саламахі на публіцыстычную кнігу Зіновія Прыгодзіча. Па чароўным супадзенні Саламаха заўсёды піша пра людзей вядомых, важкіх, дзяржаўных. Вось і Зіновій Прыгодзіч – сталы аўтар холдынгу, а самае значнае – галоўны рэдактар часопіса “Родная прырода”. Прынамсі так яшчэ нядаўна было. І крытык натхніўся дзяржаўнай кнігай дзяржаўнага чалавека. Акрамя размовы пра змест, дзе ўласна крытыкі ані слова, а ўсё дыфірамбы, Уладзімір Саламаха пускаецца ў бессэнсоўнае нязвязнае гаварэнне. Напрыклад: Вядома, калі масавая, камерцыйная, дык яна і жыве па рыначных законах. І калі ў нас яе «продвигают» самі прыватвыдаўцы — у асноўным, ці амаль...

Порядочность – качество, приобретаемое после рождения

03/08/2016 в 19:06 Саша Жабка сокровенное , СПБ 2

«Если долго сидеть на берегу реки, можно увидеть трупы проплывающих врагов». Конфуций После продолжительного перерыва у меня состоялось несколько бесед с легендарным Александром Новиковым, которого никак не может победить Николай Чергинец и Ко. Событий произошло немало и мне все интересно. Беседу ведет Саша Жабка, «Пресс-Корнели». – Александр, начну с последнего события. Тем более, ты обещал рассказать сам о демарше М.Южика. Тебе известны его последние откровения? – Конечно. Я повторю – для меня он перестал существовать, как человек. Иначе я не могу поступить. Для него я сделал очень многое. По сути – сформировал Южика-критика. Правда, он успешно теряет способность объективно критиковать. Мне так и не удалось «долепить» его. «Рванул» он неплохо, а вот чем закончит...

Михасю Южику: «семь футов под килем»

21/07/2016 в 16:22 Александр Новиков отношения , портал , критики 2

Давно понятно, что миром правит Дьявол. Почему-то людей делят на верующих и не верующих – атеистов. Атеисты – люди, не верующие ни в каких богов, в свою очередь могут быть сторонниками светских философий. Но есть люди, их очень мало, кто находится над всякими религиями, философиями и другими источниками установок. Это интеллектуалы с высоким уровнем мышления. Если пороками страдает светский человек – это одно. Но если религиозный адепт, да еще и склонный к грехам, особенно смертным, как их называют, – это совершенно другое. Михась Южик (Сотников), известный белорусский писатель, критик наконец озвучил одну из причин ухода из команды портала «ЛитКритика.by». Отмечу, что все, кто покидал ресурс (иногда, достаточно прорекламировавшись на популярном сайте), не рассказали о причинах...

ЛіМаразм-205. Зманлівыя цянёты

16/07/2016 в 19:11 Міхась Южык "Дзеяслоў" , поэзия 0

Мікіта Найдзёнаў прадстаўлены з вершамі ў “Дзеяслове” №77. Прозвішча знаёмае мне па рубрыцы, сустракаўся паэт, здаецца, у “Маладосці”. З біяграфічных звестак відаць, што хлопец не абдзелены сацыяльнай актыўнасцю. Нехта ў 24 гады яшчэ ні рыба, ні мяса, без цара ў галаве, а Найдзёнаў ужо хапаецца за разнастайныя магчымасці творчага праяўлення. Найдзёнаў Мікіта – паэт. Пераможца конкурсу паэтаў падчас «Дзён беларускай і шведскай паэзіі» ў Пінску (2006), лаўрэат прэміі «Залаты апостраф» (2014). Аўтар песень і лідар гурта HURMA. Нарадзіўся ў 1990 годзе ў Пінску. Жыве ў Мінску. Усё гэта пахвальна. І мы абяцаем уважліва разгледзець творчасць паэта. Адзін з вершаў: 30 КОЦІКАЎ Табе праз тыдзень дваццаць тры, А гэта значыць, хутка трыццаць. Таму свой прынцып “толькі з прынцам” Ты лепш трымаеш унутры...

Страница 1 из 19
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • >>
  • Последняя
  • Нас считают

    Рейтинг@Mail.ru

    Откуда вы

    free counters
    ©2012-2017 «ЛитКритика.by». Все права защищены. При использовании материалов гиперссылка на сайт обязательна.