Ранней старости одиночество – затянувшийся холод весны.
Что-то хочется и не можется, – вот покоя бы, тишины…
Ночь приходит – заходит без стука. Заходи! Вдруг вдвоем веселей?
Что ломаешься, старая сука, – не напьешься всё крови моей?..

Валерий ГРИШКОВЕЦ, «Ночь одиночества».
Вы тут: Главная»Комментарии

Комментарии к статье: В Управление по борьбе с самогоноварением «Компетентных органов» Беларуси

Праўдзівая гісторыя, усе ўдзельнікі якой удзячныя Мікалаю Іванавічу Ч. Лысая Гара – сьвятое для беларусаў месца, асабліва для пісьменьнікаў. Напачатку паўстала таварыства “Узгор’е-1”, апетае ў “Сказе пра Лысую гару”, а неўзабаве і наступнае пакаленьне пісьменьнікаў заснавала побач “Узгор’е-2”. Беларускія пісьменьнікі яны такія: і на дзьвюх мовах могуць пісаць, і 2 саюзы стварылі, што ж тут казаць пра самае сьвятое – садовае таварыства. Лепей самому стварыць, чым чакаць пакуль цябе пасадзяць. Шмат што паўтарылася, як у ананімнай паэме было напісана, і дзяльба, і гной, і любоўныя гісторы …

Комментариев:0


Добавление комментариев закрыто.

Нас считают

Рейтинг@Mail.ru

Откуда вы

free counters
©2012-2019 «ЛитКритика.by». Все права защищены. При использовании материалов гиперссылка на сайт обязательна.