Сцвярджаюць гісторыкі і мовазнаўцы
Што паступова сціраюцца грані нацый
І, нібыта як перажытак,
            аджыць павінна абавязкова
Мова маці маёй – беларуская мова…
Што мне, як імя ўласнае, блізкая і знаёмая,
Што па жылах маіх цячэ
                      і сонным Сажом і Нёманам.

Рыгор БАРАДУЛІН
Вы тут: Главная»Комментарии

Комментарии к статье: Нячысцікі падшуткавалі. Гісторыі пра Антона Бялевіча

Я ўжо гаварыў: сям"я Антона Пятровіча Бялевіча жыла на ганарары паэта. Жонка нідзе не працавала. Дзяцей трэба апранаць і карміць. Хочаш не хочаш, а будзеш ашчаджаць кожную капейку. І вось у выдавецтве "Мастацкая літаратура" убачыла свет чарговая кніга Бялевіча. Вершы, паэмы. Ганарар па тым часе не сённяшні, мізэрны, а цэлых тры тысячы важкіх савецкіх рублёў. Антон Пятровіч апрануўся ў святочны касцюм, на ўсякі выпадак пачапіў гальштук на рызіначцы, і, пакруціўшыся перад люстэркам, накіраваўся ў Дом друку, у той час ён размяшчаўся па Ленінскім праспекце, 77.   Ішоў і аглядваўся па баках, не д …

Комментариев:0


Добавление комментариев закрыто.

Нас считают

Рейтинг@Mail.ru

Откуда вы

free counters
©2012-2019 «ЛитКритика.by». Все права защищены. При использовании материалов гиперссылка на сайт обязательна.